
روزنوشت های یک تماشاگر |
سن ژوست: حکومت بی گناه وجود ندارد.
ای کاش آدمی وطنش را همچون بنفشه ها می شد با خود ببرد به هر کجا که می خواست.
|
|
آه اگر آزادی سرودی میخواند. . . کوچک . . . . همچون گلوگاه پرندهای . . . . هيچ کجا ديواری فرو ريخته بر جای نمیماند . . . . که هر ويرانه نشانی از غياب انسانی است. . . که حضور انسان آبادی است |
|