ای کاش آدمی وطنش را همچون بنفشه ها می شد با خود ببرد به هر کجا که می خواست.
هادی حدادی, 28 ساله, مدیریت را آموخته و پیشه کرده ام در جستجوی دین و ایمانم, اجتماع و فرهنگ را می پویم و در پی راههای بهبود کیفیت زندگی خود و اگر بتوانم دیگرانم, تاریخ را سرمایه و علوم انسانی را مبنای توسعه می دانم. امید را می خوانم و زمزمه می کنم . . . و این جمله ابن عربی را هماره چون زمزمه ای, نجوایی و گاه فریادی در گوش دارم که : تا امروز با همنشینی که همکیش من نبود مخالفت می ورزیدم. ولیکن امروز دل من پذیرای همهء صورتها شده است، چراگاه همه آهوان است و بتکده بتان و صومعهء راهبان و کعبه طائفان و الواح تورات و اوراق قرآن. دین من اینک این عشق است، و هر جا که کاروان عشق برود دین و ایمان من هم بدنبالش روان است.